نـــیـــوک لـــیــــدر

به نام خداوند بخشنده بخشایشگر

 

مطلب زیر صرفا یک تحقیق درباره‌ی «انصار حزب‌الله» است. نه مقاله محسوب می‌شود و نه هیچ چیز دیگر. یک سری تحقیق درباره‌ی این گروه است که به نظرم هر بار که بحث مهمی در جامعه مطرح می‌شود، از راه می‌رسد و با بدترین شیوه‌ی ممکن آن را نابود می‌کند.
انصار حزب الله نماینده انقلاب اسلامی و نیروهای انقلابی نیست، اما متاسفانه خود را جا زده و موجب استفاده مخالفین شده است.
در واقع انصار حزب‌الله همیشه از راه می‌رسد، بازی را علیه انقلاب اسلامی می‌کند و بعد دوباره سوار موتورهایش می‌شود و می‌رود.

نمونه‌ی آخرین آن همین ماجرای «جشن حافظ» که از زننده‌ترین شوهای بازیگران ایرانی است که صرفا برای خودبزرگ‌بینی و تفرعن این جماعت برگزار می‌شود و فایده‌ی دیگری ندارد. 
یالثارات هم از راه رسیده و نرسیده با بدترین الفاظ و شیوه‌ی ممکن ماجرا را به‌هم  زد و اگر خود صنف سینماگران هم می‌خواستند این ماجرا را به‌هم بریزند، انقدر خوب نمی‌شد. 

 

«انصار حزب‌الله» دهان گشاد و مغز کوچکی است که در ویترین جامعه جای خود را جای انقلابی‌های معقول و متفکر و مودب گذاشته است و تا وقتی این دهان گشاد را خود انقلابی‌ها خاموش نکنند، اوضاع درست نخواهد شد. خصوصا اینکه این مسائل به پای آن‌ها نوشته می‌شود.

ما در این مطلب تاکید می‌کنیم که فقط سراغ گزاره‌های خاص و خرده اطلاعات رفتیم تا عده‌ای محقق و کاربلد پیدا شوند و سر  این رشته را گرفته و به اصل آن برسند.

 

 

 

  • مسیح

معرفی کتاب آغازی بر یک پایان

مسیح | يكشنبه, ۳ مرداد ۱۳۹۵، ۱۰:۲۵ ق.ظ | ۰ نظر

به نام خداوند بخشنده بخشایشگر

این نوشته‌ام را سایت «هنر ولایی» منتشر کرده و اینجا بازنشر می‌کنم.

 

کتاب «آغازی بر یک پایان» نوشته‌ی شهید سیّد مرتضی آوینی است. عمده‌ی مطالب آن پیرامون ماهیت «انقلاب اسلامی» است و نویسنده تلاش کرده در نوشته‌های خود نگاهی هم به «فرهنگ واحد جهانی» داشته باشد تا مخاطب با آنچه در نظام نوین جهانی می‌گذرد، آشنا شود. متن کتاب بیشتر پیرامون نظرات اعتقادی و سیاسی نویسنده است.

  • مسیح

معرفی کتاب حلزون‌های خانه به دوش

مسیح | يكشنبه, ۳ مرداد ۱۳۹۵، ۱۰:۲۱ ق.ظ | ۰ نظر

به نام خداوند بخشنده بخشایشگر

این نوشته‌ام را سایت «هنر ولایی» منتشر کرده و اینجا بازنشر می‌کنم.

 

«روشنفکری» چیست و روشنفکرها چه کسانی هستند؟ نسبت روشنفکرها با ایران و انقلاب اسلامی چیست؟ خاستگاه روشنفکری کجاست؟ و موضوعاتی از این دست...

این‌ها سؤالاتی است که بسیاری از ما با آن مواجه شدیم و بارها به بحث و مبادله‌ی نظر در مورد آن پرداخته‌ایم.

در این مقوله برای روشن‌تر شدن اصطلاحات و مفاهیم مراجعه به کتاب «حلزون‌های خانه به دوش» شهید سید مرتضی آوینی می‌تواند راهگشا باشد. موضوع این کتاب درباره روشنفکری و نسبت روشنفکران با انقلاب اسلامی است.

  • مسیح

فیش‌های حقوقی، مناطق آزاد، اقتصاد مقاومتی و ...

مسیح | شنبه, ۲۶ تیر ۱۳۹۵، ۱۰:۰۱ ب.ظ | ۰ نظر

به نام خداوند بخشنده بخشایشگر

 

فیش‌های حقوقی مثل سود بانک‌ها که چیزی جز ربا نیست و مثل خیلی چیزهای دیگر برای مردم ما امری غیر عادی محسوب می‌شود، چون پای «اسلام» وسط می‌آید.
وقتی پاس اسلام درمیان است، پس باید یک «اقتصاد اسلامی» هم باشد که جلوی این اختلاف را بگیرد. این اقتصاد اسلامی وجود دارد، اما متاسفانه از ابتدای انقلاب اسلامی، تکنوکرات‌های لیبرال مصدر امور را به دست گرفتند و نتیجه اقتصاد هم مثل خیلی چیزهای دیگر از غرب آمده است. اقتصاد اسلامی جای خود را به اقتصاد غربی یعنی «لیبرالیسم» داده است و کلمات نیز مفاهیم اصلی خود را از دست داده‌اند.
#توسعه، #آموزش_و_پرورش، #نظام_اموزشی و لغاتی از این قبیل با آن‌چه مدنظر ماست متفاوت است و این تفاوت کار را به اینجا می‌کشاند که امروز می‌بینیم.

 💢ما به حقوق‌های میلیونی یک عده اعتراض می‌کنیم، اما این مسئله با مدل اقتصادی فعلی که برآمده از لیبرالیسم غربی است نه‌تنها مغایرتی ندارد، بلکه در یک راستا است. ریشه‌ی این مشکلات اقتصادی را باید در جای اصلی آن، یعنی «مدل اقتصادی» جستجو کرد و راهی جز این نیست.
ربا یا همان سود بانکی، فیش‌های حقوقی، مناطق آزاد اقتصادی و چیزهایی از این قبیل همگی برامده از آن مدل اقتصادی است و تا این مسئله با تحول بنیادین مواجه نشود، هیچ چیز تغییر نخواهد کرد.

نماینده‌های مجلس، دولتی‌ها و سایر مسئولین هم یا این مدل اقتصادی را نمی‌شناسند و آفات آن را نمی‌دانند یا با علم کامل سراغ اقتصاد اسلامی نمی‌روند و مثلا در مواجهه با این مسئله که علوم انسانی باید اسلامی شود، می‌گویند مگر علوم اسلامی و غیر اسلامی داریم؟
از این‌رو است که نماینده‌های مجلس در عین حالی که در مجلس شورای اسلامی نسبت به فیش‌های حقوقی اعتراض می‌کنند و خواستار پی‌گیری آن هستند، طرح یک فوریت لایحه دولت برای ایجاد 19 منطقه اقتصادی جدید را امضا می‌کنند و تایید می‌شود.
 ⭕️ریشه‌ی آن حقوق‌های میلیونی را باید در این امضا و امضاهای مشابه جستجو کرد و نگرانی‌ها مبنی بر زیاد شدن حقوق مسئولین یا ندانستن ریشه‌ی اصلی است یا یک نمایش دروغین برای خاموش کردن صدای مردم.
✅ اینجاست که طبل توخالی شعار «اقتصاد مقاومتی» دولت و نمایندگان مجلس نمایان شده و معلوم می‌شود که اقدامات عملی هیچ سنخیتی با آن شعارها ندارد.

هر چه هست، ریشه را باید در جای دیگری جستجو کرد و با تمام توان و امکانات، پی‌گیر اجرایی شدن آن بود.

 

  • مسیح

درباره برکناری حسین امیرعبداللهیان و چند خبر کوتاه

مسیح | دوشنبه, ۳۱ خرداد ۱۳۹۵، ۰۳:۱۵ ق.ظ | ۰ نظر

به نام خداوند بخشنده بخشایشگر

- فروردین ماه سال جاری برخی اعضای لابی نایاک از مقام های وزارت خارجه خواسته بودند نسبت به برکناری حسین امیرعبداللهیان از سمت معاونت این وزارتخانه اقدام کند.
نکته‌ی مهم این درخواست اینجا بود که اعضای این لابی عقیده داشتند در صورت «درگیر شدن ایران در مذاکرات منطقه‌ای»، امیر عبدللهیان گزینه مطلوبی برای دولت روحانی نخواهد بود.

- المانیتور در مطلب روز گذشته‌ی خود اعلام کرده بود که ظریف در دیدارش با وزیر امور خارجه آمریکا در اسلو پایتخت نروژ اعلام کرده است که از اختیارات بیشتری درباره‌ی قضیه سوریه برخوردار است و ایران آماده است در قبال این موضوع انعطاف بیشتری نشان دهد.
- تنها یک روز بعد از انتشار این خبر، وزیر امور خارجه کشورمان «حسین امیر عبداللهیان» معاون عربی_آفریقایی خود را برکنار کرد.

 

  • مسیح

نقدی بر فیلم «بادیگارد» ساخته «ابراهیم حاتمی‌کیا»

مسیح | يكشنبه, ۳۰ خرداد ۱۳۹۵، ۰۹:۴۲ ب.ظ | ۱ نظر

به نام خداوند بخشنده بخشایشگر

 

روزگاری است که «نیهلیسم» فضای فکری روشنفکرانی است که در سینمای جمهوری اسلامی ایران پاگرفته‌اند و از رزق پربرکت نهال انقلاب اسلامی نیوشیدند و حالا هر فرصتی که پیدا می‌کنند باربط و بی‌ربط فحشی هم نثار حزب‌الله و انقلاب و دین و دینداری می‌کنند.

عقل غرب‌زده،‌ سینمای ایران را فراگرفته است و سینماگران بی‌درد در فضایی فیلم می‌سازند که خود در آن زیسته‌اند. پوچ‌انگاری، فساد، خیانت، دروغ و بی‌وطنی همه‌ی آن چیزی است که امروز در سینمای ما موج می‌زند.

حال در این وانفساه باز هم «حاتمی‌‌کیا»ست که حرف مردم انقلابی را در فیلم خود می‌زند.

بگذار یک بار پایمان را از اصول تکنیکی نقد فرا بگذاریم و از دل بنویسیم. بهتر بگویم بگذار طوری حرف بزنیم که مخاطبمان روشنفکرها نباشند.

 

  • مسیح

شهدای دهه 60 و شهدای دهه 90

مسیح | جمعه, ۲۸ خرداد ۱۳۹۵، ۰۱:۱۳ ق.ظ | ۲ نظر

به نام خداوند بخشنده بخشایشگر

 

تفاوتی بین شهدای دهه 60 و دهه 90 نیست. هر دو برای دفاع از اسلام و اعتقادات دینی، انقلاب اسلامی، وطن و... جنگیدند. در خصوص اینکه اجر و قرب کدام یک بیشتر است یا هر دو برابرند هم نمی‌توانم صحبت کنم چون این چیزها خیلی در اندازه و فهم بنده نیست.
اما از دهه 60 هر چه به جا مانده، تصویری است از مادرانی که فرزندان خود را راهی کرده‌اند، همسرانی که شوهرشان را به جنگ فرستاده اند و خواهرانی که برادر خود را عازم جبهه‌های جنگ کرده اند.
کسانی که زینب گونه فرستادند و بعد از شهادت هم زینب گونه ایستادند.
اگر گریستند، اشک هم حماسه بود و تغزل و چیزی جز عشق نبود.
مادری سه فرزند خود را تقدیم اسلام کرده بود و می‌گفت شرمنده‌ی امام امت هستم که بیشتر از این چیزی برای تقدیم کردن ندارم.
از این دست تصاویر در خاطرات ذهنی همه‌ی ما از دفاع مقدس موجود است. 
حتی برنامه «نیمه پنهان ماه» که از شبکه افق پخش می‌شد و در همین سال‌های اخیر درست شده بود، این‌چنین بود.

اما تصویری که این روزها در بسیاری از برنامه‌های تلویزیونی از برنامه «مدافعان حرم» که همسر شهید «رضایی نژاد» آن را اجرا می‌کند تا مستندها درباره‌ی شهدای مدافع حرم نشان داده می‌شود، بیشتر احساسات صرف بازماندگان درباره‌ی یک شهید است.
اینکه شهید با همسرش چطور بود و با هم چه جاهایی رفتند، اینکه هدیه تولد می‌خرید یا به کادو دادن اهمیت می‌داد، اینکه همسر شهید دلش برای او تنگ شده و از قاب بسته‌ی اشک‌های او فیلم گرفته شود، با آن تصویری که از دفاع مقدس بر جای مانده تفاوت بسیاری دارد.
این تصویر یک آدم معمولی است که از دنیا رفته و همسر یا مادر یا خواهرش از نبودنش ناراحت است و آن تصویری از یک آدم با جسمی معمولی، اما روحی آسمانی بود که مثل همه می‌خورد، می‌خوابید، عشق می‌ورزید، محبت می‌کرد، اما بنده خدا بود و از همه چیزش برای خدا گذشت. او نمونه‌ای از انسان کامل بود که با خصوصیات کاملش به شهد شیرین شهادت رسیده بود و تصویر امروز، تصویری ناقص است. ما نمی‌فهمیم چه شد که فلان عزیز به درجه شهادت رسید؟ آن هم در این روزگار که سختی‌اش از هر روزگاری بیشتر است.

این مسئله ارتباطی به خانواده‌ی عزیز شهیدان ندارد. 
خانواده‌ی شهدای دهه شصت هم مثل اینان احساسات زیادی داشتند و اصولا برای آدمی که می‌میرد و از دست می‌رود هم اشک می‌ریزیم، چه رسد به شهادت کسانی که از بهترین‌های آسمان و زمین بودند.
خانواده‌ی شهدای دهه نود هم مانند خانواده‌های دهه شصت حماسه آفریدند. آن‌ها هم مثل کوه ایستاده‌اند و نسل بعدی را برای اسلام و انقلاب اسلامی تربیت می‌کنند. آن‌ها هم اگر اشک می‌ریزند، حماسی است. جلوی دشمن ایستاده‌اند و کم نمی‌آورند. 
اشکال از #فیلمسازان امروز است که اینچنین #تصویری از شهادت و بازماندگان زینبی شهیدان به مخاطب می‌دهند.
شهید انسان بزرگی است که به بزرگترین مقامی که یک بنده می‌تواند برسد، رسیده است و خانواده‌های شهدا هم با همه‌ی سختی‌های دنیایی، این را انتخاب کرده‌اند و با عشق به آن رسیده‌اند.
از این #حماسه، حماسه عاشقانه بسازیم، نه یک عاشقانه معمولی فصلی که بعد از مدتی نه انسان ساز است و نه...

  • مسیح

کارخانه ارج هم تعطیل شد.

مسیح | جمعه, ۲۱ خرداد ۱۳۹۵، ۰۷:۱۶ ب.ظ | ۱ نظر

به نام خداوند بخشنده بخشایشگر

 

تعطیلی کارخانه ارج و کارخانه‌های دیگر نتیجه دو مسئله مهم است:
یک مسئولین و دولت محترم که در حرف به #اقتصاد_مقاومتی اشاره میکنند، ولی در عمل الگوی اقتصادی غربی دارند و تنها هدفشان از اقتصاد، «توسعه اقتصادی» بر مبنای سیستم لیبرالیسم است، نه اقتصاد اسلامی. از تولید داخلی هیچ حمایتی نکرده و برعکس از تولید خارجی حمایت میکنند.

دوم مردم که اجناس خارجی می‌خرند و موقع تعطیلی کارخانه‌های داخلی، اعتراضشان بلند می‌شود که چرا کارخانه تعطیل شد؟
تولید داخلی به همین راحتی سقوط می‌کند. وقتی مردم به فکر صنعت نیستند و کالای ایرانی را با هر کیفیتی کنار می‌گذارند و به کالای خارجی روی می‌آورند، چیزی جز این رخ نخواهد داد.
ارج تعطیل شد. کارخانه‌های دیگر هم تعطیل خواهد شد. تعطیلی کارخانه‌ها موجب بیکاری برادرهای ما، فرزندان ما، پدرها و همسران ما است.
دنبال مقصر نباشیم، مقصر خود ماییم!
وقتی از تولید داخلی حمایت نمی‌کنیم، حق نداریم به دیگران شکایت کنیم. 
تعطیلی کارخانه ارج از این جهت مهم است که تولیدات این کارخانه از لحاظ کیفیت چیزی کم نداشته و این نشان دهنده‌ی عدم رغبت ما به کالای ایرانی حتی با کیفیت خوب است. 

 


پ.ن: ترس از این است که روزی حتی با لگد دشمن هم بیدار نشویم!

  • مسیح

به نام خداوند بخشنده بخشایشگر

«ابد و یک روز» ساخته‌ی «سعید روستایی» فیلمی نئورئالیستی است که سعی می‌کند در مسابقه‌ی بدبخت‌نمایی و بی‌‌چارگی خانواده و جامعه‌ی ایرانی گوی و سبقت را از رقیبان خود برباید و الحق هم این کار را انجام داده است. یعنی اگر مراد کارگردان همین مسئله بوده، باید به او تبریک گفت و اگر هدف این نبوده، پس چیست؟

فیلم پر از بدبختی‌ و سیاهی‌های بی‌پایان است و روزنه‌ی امیدی در آن نیست.

  • مسیح

پاس رونالدینیویی در مجلس

مسیح | سه شنبه, ۱۱ خرداد ۱۳۹۵، ۰۵:۵۶ ب.ظ | ۲ نظر

به نام خداوند بخشنده بخشایشگر

حتما شما هم پاس‌های معروف «رونالدینیو» را به یاد دارید که به یک سمت نگاه می‌کرد، اما به سمت دیگر پاس می‌داد. در واقع با چشمانش حریف را گول می‌زد، اما قصدش چیز دیگری بود.

به نظر نگارنده امروز این اتفاق در مجلس شورای اسلامی افتاد. انتخاب رییس مجلس بین «کواکبیان» و «لاریجانی» خیلی بیشتر از خوشحالی رسانه‌های اصولگرا ساده بود. عده‌ای به کواکبیان نگاه کردند، اما به لاریجانی پاس دادند و رسانه‌های اصولگرا یا حقیقتا دریبل خوردند و یا خود را به دریبل خوردن زده‌اند که هر دو به یک اندازه مسخره است.

  • مسیح